غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۹۱۴ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

ناگهان اندر دویدم پیش وی

بانگ برزد مست عشق او که هی

۱

هیچ می‌دانی چه خون ریز است او؟

چون توی را زهره کی بوده‌ست کی؟

۲

شکران در عشق او بگداختند

سربریده ناله کن مانند نی

۳

پاک کن رگ‌های خود در عشق او

تا نبرد تیغ او پایت ز پی

۴

بر گلستانش گدازان شو چو برف

تا برآرد صد بهار از ماه دی

۵

یا درآ و نرم نرمک مرده شو

تا تو را گویند ای قیوم حی

۶

حبس کن مر شیره را در خنب حق

تا بجوشد وارهد از نیک و بی

۷

شمس تبریزی بیا در من نگر

تا ببینی مر مرا معدوم شی

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـی۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. ویهی
  2. اوکی
  3. بگداختندنی
  4. اوپی
  5. برفدی
  6. شوحی
  7. حقبی
  8. نگرشی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.