غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۹۲۴ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

آه از عشق جمال حوره‌ای

کو گرفت از عاشقانش دوره‌ای

۱

زندگیِ نوبه‌نو از کشتنش

صحتی تازه شد از رنجوره‌ای

۲

گر گهر داری ببین حال مرا

در تک دریا ز دریا دوره‌ای

۳

گفتم: ای عقلم کجایی؟ عقل گفت:

«چون شدم مِی، چون کنم انگوره‌ای؟!»

۴

جان بسوز و سرمه کن خاکسترش

تا نمانَد در دو عالم کوره‌ای

۵

تا کند جان‌های بی‌جان در سماع

گرد آن شهد ازل زنبوره‌ای

۶

تا کند آن شمس تبریزی به حق

جمله ویران‌هات را معموره‌ای

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: ایقافیه: ـوره۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«ای» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • ردیف با نیم‌فاصله به واژه چسبیده است؛ ممکن است جزئی از خود واژه باشد

پایان مصرع‌ها

  1. حوره‌ایدوره‌ای
  2. کشتنشرنجوره‌ای
  3. مرادوره‌ای
  4. گفتانگوره‌ای
  5. خاکسترشکوره‌ای
  6. سماعزنبوره‌ای
  7. حقمعموره‌ای

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.