غزل شمارهٔ ۳۵۰ مولانا

ردیف احتمالی: ستقافیه: ـیدی۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«ست» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

• ردیف با نیم‌فاصله به واژه چسبیده است؛ ممکن است جزئی از خود واژه باشد

پایان مصرع‌ها

1. امیدی‌ستدیدی‌ست
2. کوریسپیدی‌ست
3. معنیوحیدی‌ست
4. معنی‌ستبیدی‌ست
5. دلدارعیدی‌ست
6. العتابمزیدی‌ست
7. یابیندیدی‌ست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.