غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۵۵ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

در این خانه کژی ای دل گهی راست

برون رو هی که خانه خانه ماست

۱

چو بادی تو گهی گرم و گهی سرد

رو آن جا که نه گرما و نه سرماست

۲

تو خواهی که مرا مستور داری

منم روز و همیشه روز رسواست

۳

تو میرابی که بر جو حکم داری

به جو اندرنگنجد جان که دریاست

۴

تو پر و بال داری مرغ واری

به پر و بال مردان را چه پرواست

۵

نجس در جوی ما آب زلالست

مگس بر دوغ ما بازست و عنقاست

۶

صلا ای آفتاب لامکانی

که ذره ذره از تابش ثریاست

۷

بحمدالله به عشق او بجستیم

از این تنگی که محراب و چلیپاست

۸

دهل برگیر و در بازار می‌رو

ندا می‌کن که یوسف خوب سیماست

۹

دریدم پرده ناموس و سالوس

که جان من ز جان خویش برخاست

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـاست۱۰ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. راستماست
  2. سردسرماست
  3. داریرسواست
  4. داریدریاست
  5. واریپرواست
  6. زلالستعنقاست
  7. لامکانیثریاست
  8. بجستیمچلیپاست
  9. می‌روسیماست
  10. سالوسبرخاست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.