غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۶۶ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)

باز درآمد به بزم مجلسیان دوست دوست

گرچه غلط می‌دهد نیست غلط اوست اوست

۱

گاه خوش خوش شود گه همه آتش شود

تعبیه‌های عجب یار مرا خوست خوست

۲

نقش وفا وی کند پشت به ما کی کند

پشت ندارد چو شمع او همگی روست روست

۳

پوست رها کن چو مار سر تو برآور ز یار

مغز نداری مگر تا کی از این پوست پوست

۴

هر کی به جد تمام در هوس ماست ماست

هر کی چو سیل روان در طلب جوست جوست

۵

از هوس عشق او باغ پر از بلبل‌ست

وز گل رخسار او مغز پر از بوست بوست

۶

مفخر تبریزیان شمس حق آگه بود

کز غم عشق این تنم بر مثل موست موست

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـوست۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. دوستاوست
  2. شودخوست
  3. کندروست
  4. یارپوست
  5. ماستجوست
  6. بلبل‌ستبوست
  7. بودموست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.