غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۹۱ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

جهان و کار جهان سر به سر اگر بادست

چرا ز باد مکافات داد و بیدادست

۱

به باد و بود محمد نگر که چون باقیست

ز بعد ششصد و پنجاه سخت بنیادست

۲

ز باد بولهب و جنس او نمی‌بینی

که از برای فضیحت فسانه‌شان یادست

۳

چنین ثبات و بقا باد را کجا باشد

در این ثبات که قاف کمتر آحادست

۴

نبود باد دم عیسی و دعای عزیر

عنایت ازلی بُد که نور استادست

۵

اگر چه باد سخن بگذرد سخن باقیست

اگر چه باد صبا بگذرد چمن شادست

۶

ز بیم باد جهان همچو برگ می‌لرزد

درون باد ندانی که تیغ پولادست

۷

کهی بود که به جز باد در جهان نشناخت

کُهی کهی نکند ز آنک کُه نه فرهادست

۸

تو باخبر نشوی گر کنم بسی فریاد

که از درون دلم موج‌های فریادست

۹

اگر تو بحر ببینی و موج بر تو زند

یقین شود که نه بادست ملک آبادست

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـادست۱۰ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. بادستبیدادست
  2. باقیستبنیادست
  3. نمی‌بینییادست
  4. باشدآحادست
  5. عزیراستادست
  6. باقیستشادست
  7. می‌لرزدپولادست
  8. نشناختفرهادست
  9. فریادفریادست
  10. زندآبادست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.