غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۰۵ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

ای کز تو همه جفا وفا شد

آن عهد و وفای تو کجا شد

۱

با روی تو سور شد عزاها

بی روی تو سورها عزا شد

۲

شد بی‌قدمت سرا خرابه

باز از تو خرابه‌ها سرا شد

۳

از دعوت تو فنا شود هست

وز هجر تو هست‌ها فنا شد

۴

ای کشته مرا به جرم آنک

از من راضی به جان چرا شد

۵

آن تخم عطای تست در جان

کو را کف دست باسخا شد

۶

اعنات مهیجست جان را

ور نی ز چه روی جان گدا شد

۷

گر عاشق داد نیست جودت

پس جان ز چه عاشق دعا شد

۸

زد پرتو ساقییت بر ابر

کز عکس تو ابرها سقا شد

۹

زد عکس صبوری تو بر کوه

تسکین زمین و متکا شد

۱۰

زد عکس بلندی تو بر چرخ

معنی تو صورت سما شد

۱۱

از حسن تو خاک هم خبر یافت

شد یوسف خوب و دلربا شد

۱۲

از گفت بدار چنگ کز وی

بی گفت تو فهم بانوا شد

۱۳

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: شدقافیه: ـا۱۳ از ۱۳ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. شدشد
  2. عزاهاشد
  3. خرابهشد
  4. هستشد
  5. آنکشد
  6. جانشد
  7. راشد
  8. جودتشد
  9. ابرشد
  10. کوهشد
  11. چرخشد
  12. یافتشد
  13. ویشد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.