غزلیات

غزل شمارهٔ ۸۹۴ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)

نعره آن بلبلان از سوی بستان رسید

صورت بستان نهان بوی گلستان بدید

۱

باد صبا می‌وزد از سر زلف نگار

فعل صبا ظاهرست لیک صبا را که دید

۲

این دم عیسی به لطف عمر ابد می‌دهد

عمر ابد تازه کرد در دم عمر قدید

۳

مژده دولت رسید در حق هر عاشقی

آتش دل می‌فروخت دیگ هوس می‌پزید

۴

نور الست آشکار بر همه عشاق زد

کز سر پستان عشق نور الستش مزید

۵

ان طبیب الرضا بشر اهل الهوی

کل زمان لکم خلعه روح جدید

۶

بشرهم نظره یتبعهم نضره

من رشاء سید لیس له من ندید

۷

لطف خداوند جان مفخر تبریزیان

شمس حق و دین شده بر همه بختی مزید

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـید۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. رسیدبدید
  2. نگاردید
  3. می‌دهدقدید
  4. عاشقیمی‌پزید
  5. زدمزید
  6. الهویجدید
  7. نضرهندید
  8. تبریزیانمزید

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.