غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۶ سعدی

شاعر
سعدی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

ما را همه شب نمی‌برد خواب

ای خفتهٔ روزگار دریاب

۱

در بادیه تشنگان بمردند

وز حِلِّه به کوفه می‌رود آب

۲

ای سخت‌کمان سست‌پیمان

این بود وفای عهد اصحاب

۳

خار است به زیر پهلوانم

بی روی تو خوابگاه سنجاب

۴

ای دیدهٔ عاشقان به رویت

چون روی مجاوران به محراب

۵

من تن به قضای عشق دادم

پیرانه‌سر آمدم به کُتّاب

۶

زهر از کف دست نازنینان

در حلق چنان رود که جُلّاب

۷

دیوانهٔ کوی خوبرویان

دردش نکند جفای بواب

۸

سعدی نتوان به هیچ کشتن

اِلّا به فراق روی احباب

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـاب۸ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. خوابدریاب
  2. بمردندآب
  3. سست‌پیماناصحاب
  4. پهلوانمسنجاب
  5. رویتمحراب
  6. دادمکتاب
  7. نازنینانجلاب
  8. خوبرویانبواب
  9. کشتناحباب

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ سعدی

۲٬۰۱۰ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶۳۷ شعر) قرار دارد.