غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۷ سعدی

شاعر
سعدی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

ماه‌رویا! روی خوب از من متاب

بی‌خطا کشتن چه می‌بینی صواب؟

۱

دوش در خوابم در آغوش آمدی

وین نپندارم که بینم جز به خواب

۲

از درونِ سوزناک و چَشمِ تر

نیمه‌ای در آتشم، نیمی در آب

۳

هر که باز آید ز در، پندارم اوست

تشنه مسکین، آب پندارد سراب

۴

ناوکش را جان درویشان هدف

ناخنش را خون مسکینان خضاب

۵

او سخن می‌گوید و دل می‌برد

واو نمک می‌ریزد و مردم کباب

۶

حیف باشد بر چُنان تن پیرهن

ظلم باشد بر چُنان صورت نقاب

۷

خوی به دامان از بناگوشش بگیر

تا بگیرد جامه‌ات بوی گلاب

۸

فتنه باشد شاهدی شمعی به دست

سرگران از خواب و سرمست از شراب

۹

بامدادی تا به شب رویت مپوش

تا بپوشانی جمال آفتاب

۱۰

سعدیا! گر در برش خواهی چو چنگ

گوش‌مالت خورد باید چون رَباب

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـاب۱۰ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. متابصواب
  2. آمدیخواب
  3. ترآب
  4. اوستسراب
  5. هدفخضاب
  6. می‌بردکباب
  7. پیرهننقاب
  8. بگیرگلاب
  9. دستشراب
  10. مپوشآفتاب
  11. چنگرباب

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ سعدی

۲٬۰۱۰ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶۳۷ شعر) قرار دارد.