غزلیاتغزل شمارهٔ ۱۰ سعدیشاعرسعدیمجموعهغزلیاتقالبغزلوزنمفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)منبعویکیدرجآاندازهآروشنکاغذیشبکپی متنذخیرهاشتراکافزودن به مقایسههدیه دادن این شعراشعار همقافیهنمای کتابیکارت تصویریفلک با بخت من دائم به کین استکه با من بخت و دوران هم به کین است۱گهم خواند جهان گاهی براندجهان گاهی چنان گاهی چنین است۲که می‌داند که خشت هر سراییکدامین سروقد نازنین است۳ز خاک شاهدی روییده باشدبه هر بستان که برگ یاسمین است۴وفایی گر نمی‌یابی ز یاریمده دل گر نگارستان چین است۵وفاداری مجوی از دهر خونخواروفایی از کسی جو که امین است۶ندارد سعدیا دنیا وقاریبه نزد آن کسی کاو راه بین است۷
