عشق خونگرم از محبت کرده ایجاد مرا
آهوان از چشم نگذارند صیاد مرا
۱گر‌چه من چون غنچه دارم مُهر خاموشی به لب
نَکهتِ گل می‌کند تفسیر، فریاد مرا
۲کارها را کارفرما آب و رنگی می‌دهد
ورنه جوی شیر زنّاری است فرهاد مرا
۳صیدِ لاغر‌دام با خود دارد از پهلوی خویش
حاجتِ دام و کمندی نیست صیاد مرا
۴قطره‌ای هم در سوادِ دیده‌اش می‌بود کاش
اینقدر آبی که در تیغ است جلاد مرا
۵صبرِ من در بی قراری‌ها قیامت می‌کند
ورنه می‌گیرد ازو خط، عاقبت داد مرا
۶از ادب صائب خموشم، ورنه در هر وادیی
رتبهٔ شاگردی من نیست استاد مرا
۷
