هرکه از عالم مجرد شد غم عالم نداشت
مالک دینار شد هر کس که یک درهم نداشت
۱گوهر مقصود را در دامن همت نیافت
رخنهٔ دل را صدف یک چند تا محکم نداشت
۲این زمان هر آدمی صد دیو را ره می‌زند
رفت آن عهدی که شیطان بیم از آدم نداشت
۳شد فلک در روزگار این خسیسان، تنگ‌چشم
ورنه هرگز آفتابش چشم بر شبنم نداشت
۴این جواب آن غزل صائب که می‌گوید نقی
پا به زنجیر جنون چون من کسی محکم نداشت
۵
