غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۷۵۵ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

به نیم جلوه کسی کشوری بهم نزده است

به یک پیاده کسی لشکری بهم نزده است

۱

ز چشم شوخ تو شد ملک صبر زیر و زبر

به یک نگاه کسی کشوری بهم نزده است

۲

مرا به بلبل تصویر، رحم می آید

که در هوای تو بال و پری بهم نزده است

۳

هوای خانه بود چون حباب دشمن من

بساط عیش مرا صرصری بهم نزده است

۴

ز اشتیاق تو بر هم زدم دو عالم را

به این نشاط، دو کف دیگری بهم نزده است

۵

شمار داغ مرا بوالهوس چه می داند؟

ز پاره های جگر دفتری بهم نزده است

۶

سری به عالم آسودگی بکش صائب

ترا که کاکل سیمین بری بهم نزده است

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: بهم نزده استقافیه: ـری۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. زبراست
  3. آیداست
  4. مناست
  5. رااست
  6. دانداست
  7. صائباست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.