غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۲۴۷ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

شد آب و هنوز در حجاب است

این آبله در دل حباب است

۱

در دیده پاک، پرتو حسن

در خانه کعبه ماهتاب است

۲

عشق تو فسانه سوز هستی

سودای تو پرده سوز خواب است

۳

صبحیم ولی ز سرد مهری

در سینه ما نفس به خواب است

۴

حرفی سر کن که میهمان را

خاموشی میزبان جواب است

۵

جایی که نه آسیا بگردد

اندیشه رزق، بی حساب است

۶

بیهوده دل مشوش ما

در فکر گناه یا ثواب است:

۷

در مملکت وسیع رحمت

هر جنس که می برند، باب است

۸

از کشمکش چهار عنصر

دایم دل خسته در عذاب است

۹

چون عالم خاک آرمیده است

در عالم آب، انقلاب است

۱۰

تا روی به طوف کعبه کرده است

فکر صائب همه صواب است

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: استقافیه: ـاب۱۱ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. حسناست
  3. هستیاست
  4. مهریاست
  5. رااست
  6. بگردداست
  7. مااست
  8. رحمتاست
  9. عنصراست
  10. استاست
  11. استاست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.