غزلیات

غزل شمارهٔ ۸۵۳ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

ای حسن تو برق خانمان‌ها

عشق تو دلیل آسمان‌ها

۱

عشق تو نگارخانه دل

سودای تو سرنوشت جان‌ها

۲

در وصف رخ تو بلبلان را

خون می‌چکد از سر زبان‌ها

۳

شد دسته گل ز تازه‌رویی

بر سرو بلندت آشیان‌ها

۴

از خجلت روی لاله‌رنگت

شبنم زده گشت بوستان‌ها

۵

پیچد چو زبان غنچه بر هم

پیش تو زبان خوش‌بیان‌ها

۶

ده در عوض دری گشایند

دست است زبان بی‌زبان‌ها

۷

زان قامت چون خدنگ پیچید

چون مار به خویشتن سنان‌ها

۸

بر شیر شده است چون قفس تنگ

زان خوی پلنگ، نیستان‌ها

۹

چون رشته سبحه پرگره شد

زنار ز شرم این میان‌ها

۱۰

از سر نرود به مرگ سودا

از دور نیفتد آسمان‌ها

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: هاقافیه: ـان۱۱ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«ها» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • ردیف با نیم‌فاصله به واژه چسبیده است؛ ممکن است جزئی از خود واژه باشد

پایان مصرع‌ها

  1. خانمان‌هاآسمان‌ها
  2. دلجان‌ها
  3. رازبان‌ها
  4. تازه‌روییآشیان‌ها
  5. لاله‌رنگتبوستان‌ها
  6. همخوش‌بیان‌ها
  7. گشایندبی‌زبان‌ها
  8. پیچیدسنان‌ها
  9. تنگنیستان‌ها
  10. شدمیان‌ها
  11. سوداآسمان‌ها

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.