غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۵۲۳ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

باطلان را گفتگوی حق اثر در دل کند

آب شیرین گر زمین شور را قابل کند

۱

چون جواب تلخ از احسان خود باشد خجل

بحر را همت اگر در دامن سایل کند

۲

نعل در آتش گذارد هر که را درد طلب

هفتخوان چرخ را چون آه یک منزل کند

۳

باده لعلی نماید در صراحی خویش را

خون ما چون سرکشی از گردن قاتل کند؟

۴

خط مشکین در فسون بیهوده می سوزد نفس

نیست ممکن سحر چشم یار را باطل کند

۵

از گرانسنگی سبک جولان شود سیل ضعیف

روح را خواب گران در سیر مستعجل کند

۶

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: کندقافیه: ـل۶ از ۶ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است

پایان مصرع‌ها

  1. کندکند
  2. خجلکند
  3. طلبکند
  4. راکند
  5. نفسکند
  6. ضعیفکند

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.