غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۶۰۵ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

کی به ارباب تجرد مال دنیا می دهند؟

آب از سرچشمه سوزن به عیسی می دهند

۱

کیست تا سیراب سازد این سفال خشک را؟

چون به گوهر قطره آبی زدریا می دهند

۲

با زبردستی جوانمردان میدان وجود

خاکمال دشمن از راه مدارا می دهند

۳

می دهند از کف به سیم قلب ماه مصر را

کوته اندیشان که دین خود به دنیا می دهند

۴

دوربینانی که آگاهند از طغیان نفس

در شکست خویش کی فرصت به اعدامی دهند؟

۵

پوچ مغزانی که بر گفتار می آرند زور

خرمن خود را به دست بادپیما می دهند

۶

رتبه دیوانگی گر نیست بالاتر زعقل

داغ سودا را چرا بر فرق سرجا می دهند؟

۷

گوشه گیران ایمن از آسیب شهرت نیستند

گر به کوه قاف پشت خود چو عنقا می دهند

۸

شهر صائب بر شکوه عشق تنگی می کند

زین سبب دیوانگان را سر به صحرا می دهند

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: می دهند۸ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایان مشترکی پیدا نشد
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند
  • مصرع نخست مطلع در الگو نمی‌گنجد

پایان مصرع‌ها

  1. دهنددهند
  2. رادهند
  3. وجوددهند
  4. رادهند
  5. نفسدهند
  6. زوردهند
  7. زعقلدهند
  8. نیستنددهند
  9. کنددهند

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.