غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۷۱۷ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

دل ز احیای شب دیجور روشن می شود

زین جواهر سرمه چشم کور روشن می شود

۱

خویش را زیر و زبر کن کز فروغ آفتاب

بیشتر ویرانه از معمور روشن می شود

۲

از خط شبرنگ می گردد نمایان آن دهن

راه این تنگ شکر از مور روشن می شود

۳

با دل آزاری نگردد جمع حسن عاقبت

ز آتش آخر خانه زنبور روشن می شود

۴

با دل سنگین نیم از رحمت حق ناامید

کز چراغان تجلی طور روشن می شود

۵

شمع بی فانوس می سازد دل ما را سیاه

دیده ما از رخ مستور روشن می شود

۶

شمع کافوری ندارد سود بر روی مزار

صائب از نور عبادت گور روشن می شود

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: روشن می شودقافیه: ـور۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)

پایان مصرع‌ها

  1. شودشود
  2. آفتابشود
  3. دهنشود
  4. عاقبتشود
  5. ناامیدشود
  6. سیاهشود
  7. مزارشود

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.