خانه مردم اگر از ماه روشن می شود
کلبه تاریک ما از آه روشن می شود
۱جلوه برقی نیستان را چراغان می کند
عالمی از یک دل آگاه روشن می شود
۲در عزیمت راهرو چون صبح اگر صادق بود
هر قدر تاریک باشد راه روشن می شود
۳چون ید بیضا ز خوان نعمت فرعونیان
دست خود را گر کنی کوتاه، روشن می شود
۴تشنه دیدار هیهات است گردد ناامید
عاقبت از ماه کنعان چاه روشن می شود
۵از هم آوازان برافروزد شبستان خیال
این ره تاریک از همراه روشن می شود
۶دیگران را از نفس آیینه گر گردد سیاه
سینه ما از نسیم آه روشن می شود
۷نیست غیر از گوشه دل در جهان آب و گل
خانه ای کز بستن درگاه روشن می شود
۸آتشی در دل نهان دارم که سنگ از پرتوش
چون کف دست کلیم الله روشن می شود
۹سرسری نتوان به کنه حیله اندوزان رسید
کز تأمل آب زیرکاه روشن می شود
۱۰ترجمان خانه بیدل صریر او بس است
حال ما از ناله جانکاه روشن می شود
۱۱خانه ما را ز بی برگی نمی باشد چراغ
از چراغ رهگذر گه گاه روشن می شود
۱۲نیست جز دریوزه دل، بستگیها را کلید
کور اگر آید به این درگاه روشن می شود
۱۳صائب ازکرم شب افروزی درین ظلمت سرا
کلبه ما قانعان چون ماه روشن می شود
۱۴
