غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۷۴۴ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

چشم فتانت که داد دلبریایی می دهد

غمزه را تعلیم کافر ماجرایی می دهد

۱

اینچنین کز سرمه بیگانگی مست است مست

کی نگاهش با نگاهم آشنایی می دهد؟

۲

وه چه سازم با دل بیطاقت خود کان نگاه

ساغر لبریز طاقت آزمایی می دهد

۳

شانه در زلف تو دست باد را بر چوب بست

سرمه در چشم تو داد خودنمایی می دهد

۴

تندرستی بر نمی تابد مزاج عاشقان

استخوان ما شکست مومیایی می دهد

۵

صائب از آرایش دستار خواهش در گذر

غنچه این باغ بوی بیوفایی می دهد

۶

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: می دهدقافیه: ـایی۶ از ۶ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. دهددهد
  2. مستدهد
  3. نگاهدهد
  4. بستدهد
  5. عاشقاندهد
  6. گذردهد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.