غزلیاتغزل شمارهٔ ۲۷۴۲ صائبشاعرصائبمجموعهغزلیاتقالبغزلوزنفاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)منبعویکیدرجآاندازهآروشنکاغذیشبکپی متنذخیرهاشتراکافزودن به مقایسههدیه دادن این شعراشعار همقافیهنمای کتابیکارت تصویریچشم او تعلیم رم کردن به آهو می دهدغمزه او تیغ بیباکی به ابرو می دهد۱در دل شب می توان گل چید از گلزار فیضآفتابی شد چو رنگ گل، کجا بو می دهد؟۲دیده رسوانگاهان پرده از کارت کشیداین سزای آن که هر آیینه را رو می دهد۳تلخ کردن لب به دشنام هوسناکان چرا؟خیره چشمان را سزا آن چین ابرو می دهد۴این غزل در جلوه برقی به صائب جلوه کرداینقدر توفیق، موزونان که را رو می دهد؟۵