غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۴۲۰ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

چشم عاشق پی جانان به پریدن نرسد

دل صیاد به آهو به تپیدن نرسد

۱

اختر عاشق و امید ترقی، هیهات

دانه سوخته هرگز به دمیدن نرسد

۲

بهر گلگونه ربایند ز هم حورانش

کشته تیغ ترا خون به چکیدن نرسد

۳

ما قدم بر قدم جاذبه دل داریم

خبر قافله ما به شنیدن نرسد

۴

به تماشا ز بهشت رخ او قانع باش

که گل و میوه این باغ به چیدن نرسد

۵

قسمت این بود که از دفتر پرواز بلند

به من خسته به جز چشم پریدن نرسد

۶

پرده صبح امیدست شب نومیدی

تا نسوزد نفس اینجا به کشیدن نرسد

۷

دورتر می شود از قطع مسافت راهش

رهنوردی که به منزل به رمیدن نرسد

۸

تو ز لعل لب خود، کام مکیدن بردار

که به ما جز لب خمیازه مکیدن نرسد

۹

در حریمی که من از درد کشانم صائب

بحر را دعوی پیمانه کشیدن نرسد

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: نرسدقافیه: ـیدن۱۰ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. نرسدنرسد
  2. هیهاتنرسد
  3. حورانشنرسد
  4. داریمنرسد
  5. باشنرسد
  6. بلندنرسد
  7. نومیدینرسد
  8. راهشنرسد
  9. بردارنرسد
  10. صائبنرسد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.