غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۰۰۶ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

خرد به زور می ناب برنمی آید

کتان ز عهده مهتاب برنمی آید

۱

درازدستی سنگ خطر اگر این است

سبوی هیچ کس از آب برنمی آید

۲

دل غیور مرا شکوه اختیاری نیست

دهان زخم به خوناب بر نمی آید

۳

در آن زمین که شهیدی به خون نغلطیده است

بهار لاله سیراب برنمی آید

۴

اگر به آینه آفتاب سنگ خورد

ز چشم سخت فلک آب برنمی آید

۵

ز شور ناله صائب ز خواب مخمل جست

هنوز چشم تو از خواب برنمی آید

۶

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: برنمی آیدقافیه: ـب۵ از ۶ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند
  • با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست

پایان مصرع‌ها

  1. آیدآید
  2. استآید
  3. نیستآید
  4. استآید
  5. خوردآید
  6. جستآید

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.