غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۰۰۷ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

برون ز کیسه ممسک درم نمی آید

ز دست بسته سخا وکرم نمی آید

۱

نه هرکجا که سیاهی است آب حیوان هست

ز دود ریزش ابر کرم نمی آید

۲

بکوش وهمت مردانه ای به دست آور

که قطع وادی عشق از قدم نمی آید

۳

ز آه دل نشود نرم سخت رویان را

به چشم آینه از دود نم نمی آید

۴

به یک دم آنچه دو لب می کند به اهل جدل

به صد مصاف ز تیغ دودم نمی آید

۵

چنان دوانده کجی ریشه در دل عالم

که حرف راست برون از قلم نمی آید

۶

امید فتح به اقبال راستان بسته است

به جنگ هیچ سپه بی علم نمی آید

۷

دهان هر که بدآموز شد به حرف سؤال

جراحتی است که هرگز بهم نمی آید

۸

نشان ونامی اگر هست صائب از احسان

چرا به ملک وجود از عدم نمی آید

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: نمی آیدقافیه: ـم۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است
  • با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست

پایان مصرع‌ها

  1. آیدآید
  2. هستآید
  3. آورآید
  4. راآید
  5. جدلآید
  6. عالمآید
  7. استآید
  8. سؤالآید
  9. احسانآید

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.