گل مرتبه عارض جانانه نگیرد
جای لب ساقی لب پیمانه نگیرد
۱سیلاب بود کاسه همسایه این قوم
کافر به سرکوی بتان خانه نگیرد
۲در سینه عشاق نماند گهر راز
این تابه تفسیده به خود دانه نگیرد
۳سیراب نگردد ز صدف تشنه گوهر
پیش ره ما کعبه وبتخانه نگیرد
۴در پوست نگنجد دل خون گشته عاشق
می چون رسد آرام به میخانه نگیرد
۵در دایره سوختگان شمع خموش است
تا شعله به بال وپر پروانه نگیرد
۶آورده محال است که چون آمده گردد
عاقل ز جنون رتبه دیوانه نگیرد
۷در دیده ما نیست به جز نقش تو محرم
آیینه ما صورت بیگانه نگیرد
۸چون چاک نگردد دل شمشاد که آن زلف
غیر از دل صد چاک به خود شانه نگیرد
۹وحشت ز جهان لازم روشن گهران است
جغدست دل هر که ز ویرانه نگیرد
۱۰صائب ز خرابات محال است برآید
تاجامی ازان نرگس مستانه نگیرد
۱۱
