غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۵۶۳ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

می پرستان را به دل ننشیند از دشمن غبار

زود بر در می زند از خانه روشن غبار

۱

کار مشکل را به همت می توان از پیش برد

می کند در کشور ما رخنه در آهن غبار

۲

آن سیه روزم که از هر جا که خیزد سیل غم

در مصیبت خانه ام افشاند از دامن غبار

۳

خاکساران از دل ما زنگ کلفت می برند

در دیار ما کند آیینه را روشن غبار

۴

بس که راه عشق را افتان و خیزان می روم

می رود در هر قدم سبقت کند بر من غبار

۵

یک نظر دزدیده در صبح بنا گوش تو دید

پرتو خورشید شد در دیده روزن غبار

۶

چون شوم صائب غبار خاطر یاران، که من

شسته ام با اشک شادی از رخ دشمن غبار

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: غبارقافیه: ـن۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است

پایان مصرع‌ها

  1. غبارغبار
  2. بردغبار
  3. غمغبار
  4. برندغبار
  5. رومغبار
  6. دیدغبار
  7. منغبار

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.