مدار از منزل‌آرایان طمع معماری دل‌ها
که وسعت رفت از دست و دل مردم به منزل‌ها
۱سیه شد بس که عالم از چراغ مرده‌دل‌ها
نمی‌بینند پیش پای خود را شمع محفل‌ها
۲دل بیدار می‌باید درین وادی، توجه کن
که من با پای خواب‌آلود کردم قطع منزل‌ها
۳نصیب دور گردان گوهر سیراب چون گردد؟
ازآن دریا که با این قرب، لب‌خشکند ساحل‌ها
۴بنای کعبه و بیت الصنم کردند بیکاران
گل و خشتی که بر جا مانده بود از کعبه دل‌ها
۵زبان بستم، گشاد دل ز صد جانب درون آمد
نظر پوشیدم، از پیش نظر برخاست حایل‌ها
۶به نومیدی مده تن گرچه در کام نهنگ افتی
که دارد در دل گرداب، بحر عشق ساحل‌ها
۷نمی‌بود این قدر خواب غرور دلبران سنگین
اگر می‌داشت آوازی شکست شیشه دل‌ها
۸به لیلی متهم دارند مجنون را، ازین غافل
که دارد گفتگوی مردم دیوانه محمل‌ها
۹هزاران عقده چون انگور در دل داشتم صائب
به یک پیمانه می‌کرد ساقی حل مشکل‌ها
۱۰
