زهی از غیرت رویت گریبان چاک گلشن‌ها
ز خوی آتشینت تازه دایم داغ گلخن‌ها
۱نظر بر آفتاب و ماه نگشایند اهل دل
درین کشور نیندازد سیاهی داغ روزن‌ها
۲ننازم چون به بخت خود، که در عهد جنون من
دل سنگین به جای سنگ می‌بارد ز دامن‌ها
۳سر آمد سال‌ها از دور مجنون و همان خیزد
ز چشم آهوان چون حلقه زنجیر شیون‌ها
۴ز جوش خون چنان شد چاک زخم سینه‌پردازم
که بیرون رفت از کف رشته تدبیر سوزن‌ها
۵ز شوق محمل لیلی ز هرجا گرد می‌خیزد
غزالان می‌کشند از دور بی‌تابانه گردن‌ها
۶به محتاجان مدارا کن که جز نقش پی موران
نباشد هیچ زنجیری برای حفظ خرمن‌ها
۷در استحکام منزل سعی دارد خواجه، زین غافل
که هر سنگی نهان در آستین دارد فلاخن‌ها
۸ز خورشید قیامت ساغری لب خشک‌تر دارم
در آن وادی که از ریگ روان گیرند روغن‌ها
۹مگر رطب اللسان شد خامه صائب درین گلشن؟
که گردیدند با چندین زبان خاموش سوسن‌ها
۱۰
