به یک پیمانهٔ می، کرد ساقی حل مشکل‌ها
به یک ناخن، گره وا کرد ماه عید از دل‌ها
۱غزالی نیست بی‌خلخال در دامان این صحرا
ز بس پاشید از زور جنون من سلاسل‌ها
۲طلبکار تو چون سیلاب آرامش نمی‌داند
سرانجام اقامت می‌کند بیهوده، منزل‌ها
۳اگر داری طمع کز بی‌نیازان جهان گردی
مشو در پرده شب غافل از دریوزه دل‌ها
۴عبث جان می‌کنم، در خاک و خون بیهوده می‌غلتم
نثاری نیست در طالع مرا چون رقص بسمل‌ها
۵ضعیفان را به منزل می‌رساند بی پر و بالی
ز کف خاشاک را آماده در بحرست ساحل‌ها
۶چو عشق افتاد خالص، سنگ را دل نرم می‌سازد
کسی پروانه را مانع نمی‌گردد ز محفل‌ها
۷صدف بی‌ابر هیهات است از دریا گهر گیرد
مده تا ممکن است از دست، دامان وسایل‌ها
۸ز من رو می‌کند در پرده پنهان یار، ازین غافل
که من کیفیت دیدار می‌یابم ز حایل‌ها
۹دلی کز عشق دارد درد و داغی، می‌شود ظاهر
نمایان است صائب محمل لیلی ز محمل‌ها
۱۰
