غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۹۷۵ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

خواب چشم تو که ازناز بود تعبیرش

مژه راسبزه خوابیده کند تقریرش

۱

بسمل او به سر جان نتواند لرزید

بس که ازلنگر نازست گران شمشیرش

۲

این چه مژگان بلندست که نگشوده ،شود

درکمانخانه ز نخجیر ترازو،تیرش

۳

اگر از سلسله زلف رهایی یابد

چه کند دل به غبار خط دامنگیرش ؟

۴

هرکه را شوخی چشم تو بیابانی کرد

حلقه چشم غزالان نکند زنجیرش

۵

حسن مغرور چو افتاد نسازد با خود

چه عجب خانه آیینه کند دلگیرش؟

۶

بادل بیخبر، اظهار ندامت ز گناه

همچو خوابی است که درخواب کنی تعبیرش

۷

حذر از آه جگردوز کهنسالان کن

کاین کمانی است که برخاک نیفتد تیرش

۸

پای ویرانه هر کس که فرو رفت به گنج

نیست صائب غم معمار و سر تعمیرش

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـیرش۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. تعبیرشتقریرش
  2. لرزیدشمشیرش
  3. شودترازوتیرش
  4. یابددامنگیرش
  5. کردزنجیرش
  6. خوددلگیرش
  7. گناهتعبیرش
  8. کنتیرش
  9. گنجتعمیرش

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.