غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۱۸۹ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

گردی است صبح ازنفس راستین عشق

داغی است مهر از جگر آتشین عشق

۱

قفل درنشاط و سرورست قاف عقل

دندانه کلید بهشت است شین عشق

۲

در چشم آفتاب کشد میل خوشه اش

هر دانه ای که غوطه خورد در زمین عشق

۳

چون گل تمام پرده گوش است آسمان

از اشتیاق زمزمه دلنشین عشق

۴

نزدیک گشته است که چون نار شق شود

این نه صدف ز شوکت در سمین عشق

۵

حسن آنچنان که هست تماشای خود نکرد

آیینه دار حسن نشد تا جبین عشق

۶

صائب هوای گلشن جنت نمی کند

در مغز هر که ریشه کند یاسمین عشق

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: عشققافیه: ـین۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«عشق» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. عشقعشق
  2. عقلعشق
  3. اشعشق
  4. آسمانعشق
  5. شودعشق
  6. نکردعشق
  7. کندعشق

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.