ما دماغ خشک را از باده گلشن کرده‌ایم
بارها این شمع را از آب روشن کرده‌ایم
۱هرکه را دیدیم دارد حاصلی از عمر و ما
عقده مشکل به جای دانه خرمن کرده‌ایم
۲دیگران را دست بر دل نه، که ما سوداییان
با دل سرگشته عادت چون فلاخن کرده‌ایم
۳رتبه ما خاکساران را به چشم کم مبین
خاک‌ها ز افتادگی در چشم دشمن کرده‌ایم
۴جوهر شمشیر را در پیچ و تاب آورده است
جامه فتحی که ما از زخم بر تن کرده‌ایم
۵حسن گل عالم‌فروز از شعله آواز ماست
این نهال خشک را ما نخل ایمن کرده‌ایم
۶بخیه را چون محرم زخم نهان خود کنیم؟
ما که از غیرت نمک در چشم سوزن کرده‌ایم
۷چون نسازد ذوق صید ما قفس را سینه‌چاک؟
بیضه را چون خلوت خلوت فانوس روشن کرده‌ایم
۸از فروغ داغ ما چشم سمندر خیره است
ما چراغ خود ز روی گرم روشن کرده‌ایم
۹صائب از گوش گران باغبانان فارغیم
ما که از افکار رنگین طرح گلشن کرده‌ایم
۱۰
