یک نفس فارغ ز وسواس تمنا نیستی
از پریشان خاطری یک لحظه یک جا نیستی
۱فکر شنبه تلخ دارد جمعه اطفال و تو
پیر گشتی و همان در فکر فردا نیستی
۲گرچه شد محتاج عینک دیده بی شرم تو
همچنان چون کودکان سیر از تماشا نیستی
۳می کند از هر سر مویت سفیدی راه مرگ
در چنین وقتی به فکر زاد عقبی نیستی
۴از ندامت برنیاری آه سردی از جگر
هیچ در فکر رسن در چاه دنیا نیستی
۵از جمال حور مردان چشم پوشیدند و تو
از عجوز دهر یک ساعت شکیبا نیستی
۶در مبند این خانه تاریک را یکبارگی
چشم عبرت باز کن از دل چو بینا نیستی
۷گرچه تیرت با کمان از قد خم پیوسته شد
هیچ در فکر سفر از دار دنیا نیستی
۸گرچه دندان را ز نعمت‌های شیرین باختی
جز به حرف شکوه های تلخ گویا نیستی
۹خامشی را از خدا خواهند دانایان و تو
خون خود را می خوری یک دم چو گویا نیستی
۱۰خواب سنگین تو صائب کم ز کوه قاف نیست
گرچه از عزلت گزینان همچو عنقا نیستی
۱۱
