داغ است لاله زار دل دردمند ما
خواند نوا به آتش سوزان سپند ما
۱تا دور ازان لب شکرین همچو نی شدیم
ترجیع بند ناله بود بندبند ما
۲ما از شراب لعل به همت گذشته ایم
سیلاب گیر نیست زمین بلند ما
۳از درد و داغ عشق تهی ساخت سینه را
کفران نعمت دل نادردمند ما
۴از قید عشق، بلبل ما خوش نوا شود
بند زبان ما چو قلم نیست بند ما
۵هر چند رشته می شود از پیچ و خم گره
گردد ز پیچ و تاب رساتر کمند ما
۶سنگین دلی تو، ورنه ز فریاد آتشین
سوراخ می کند دل مجمرسپند ما
۷از زهر چشم سنگدلان امن نیستیم
چون پسته در لباس بود نوشخند ما
۸سالم ز آب خنجر قصاب بگذرد
گر تن به فربهی ندهد گوسفند ما
۹موی سفید، غفلت ما را زیاده کرد
این تازیانه شد رگ خواب سمند ما
۱۰صائب چو آفتاب جهانگیر می شود
حسنی که خوش کند دل مشکل پسند ما
۱۱