غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۹۹ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

وقت است سربرآورد از خاک، لاله ها

آید ز زور باده به گردش پیاله ها

۱

گردید تازه، داغ فرورفتگان خاک

در چشم و دل مرا ز تماشای لاله ها

۲

دیوانگی است سلسله پای کودکان

وحشت نمی کنند ز مجنون غزاله ها

۳

در دور عارض تو چو اشک از نظر فتاد

ماهی که بود مردمک چشم هاله ها

۴

تا دل ز داغ ساده بود، فرد باطل است

بی مهر، اعتبار ندارد قباله ها

۵

هر چند نی به ناله ز دلها گرهگشاست

از بند خود خلاص نگردد به ناله ها

۶

بر صفحه عذار بتان، نقطه های خال

در مصحف مجید بود چون جلاله ها

۷

صائب به چشم هر که شد از فکر خرده بین

در هیچ نقطه نیست، نباشد رساله ها

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: هاقافیه: ـاله۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. هاها
  2. خاکها
  3. کودکانها
  4. فتادها
  5. استها
  6. گرهگشاستها
  7. خالها
  8. بینها

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.