بخش
ابیات منتسب صائب
این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۷۲ مورد منتشرشده دارد.
- مورد منتشرشده
- ۷۲
- صفحه
- ۵
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۳۳شمارهٔ ۳۳بهای بوسه‌اش سر می‌دهم چون زر نمی‌گیردخیالی کرده‌ام با خویش اما سر نمی‌گیردخواندن شعر ‹
- ۳۴شمارهٔ ۳۴ز ابرو یک سر و گردن بلند افتاده مژگانشکمان پرزور چون افتد خدنگ او رسا باشدخواندن شعر ‹
- ۳۵شمارهٔ ۳۵مرغ حسن از قفس خط سیه تنگ آمدپر برآورد (و) کنون شوق پریدن داردخواندن شعر ‹
- ۳۶شمارهٔ ۳۶آرزو خار و خسی نیست که آخر گرددورنه با شعله خوی تو که بس می آید؟خواندن شعر ‹
- ۳۷شمارهٔ ۳۷نفس شمرده زن ای بلبل نوا پردازکه رنگ گل به نسیم بهار برخیزدخواندن شعر ‹
- ۳۸شمارهٔ ۳۸ز برگ پان لب جانان عقیق پیما شدحنای عیدمی (ظ: من) از بهر بوسه پیدا شدخواندن شعر ‹
- ۳۹شمارهٔ ۳۹شود سعادت دولت نصیب اهل قلمهما ز کوچه این استخوان بدر نرودخواندن شعر ‹
- ۴۰شمارهٔ ۴۰جمعی که زیر چرخ شبی روز کرده اندچون شمع، دل خنک به نسیم سحر کنندخواندن شعر ‹
- ۴۱شمارهٔ ۴۱تا شرم داشت منصب آیینه داریتگرداندن لباس تو تغییر رنگ بودخواندن شعر ‹
- ۴۲شمارهٔ ۴۲دلبر چه زود خط به رخ دلستان کشیدخطی چنان لطیف به ماهی توان کشیدخواندن شعر ‹
- ۴۳شمارهٔ ۴۳در پرده نمود از عرق شرم تلافیدر ظاهر اگر روی تو آتش به جهان زدخواندن شعر ‹
- ۴۴شمارهٔ ۴۴شد سیه روز من از چشم کبود او، که هستشعله نیلوفری از شعله ها جانسوزترخواندن شعر ‹
- ۴۵شمارهٔ ۴۵سیه گر کرد روزم چشم او، خود هم کشید آخرمکافات عمل را در لباس سرمه دید آخرخواندن شعر ‹
- ۴۶شمارهٔ ۴۶صائب ز فکرهای گلوسوز من نماندجا در بیاض گردن خوبان روزگارخواندن شعر ‹
- ۴۷شمارهٔ ۴۷با بد و نیک جهان در دشمنی یک‌رو مکنتیغ چون خورشید تابان بر همه عالم مکشخواندن شعر ‹
- ۴۸شمارهٔ ۴۸ز شوخی ها به برق نوبهاران نسبتی داردکه می ریزد چو باران خون و خندان است شمشیرشخواندن شعر ‹