بخش
ابیات منتسب صائب
این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۷۲ مورد منتشرشده دارد.
- مورد منتشرشده
- ۷۲
- صفحه
- ۵
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۴۹شمارهٔ ۴۹تشنه معنی تازه است مرا ساغر گوشنتوان کرد مرا خواب به افسانه خطخواندن شعر ‹
- ۵۰شمارهٔ ۵۰مکن به حرف طمع تیره زندگانی خویشکه روز هم شب تارست بر گدای چراغخواندن شعر ‹
- ۵۱شمارهٔ ۵۱نکند هیچ یتیم به عسس ساخته ایمی کند آنچه در گوش تو در سایه زلفخواندن شعر ‹
- ۵۲شمارهٔ ۵۲افتادگی گزین که دهد فیض بیشترپهلوی خویش هر که نهد چون سبو به خاکخواندن شعر ‹
- ۵۳شمارهٔ ۵۳نفس در سینه باد خزان می سوخت نومیدیچراغ گل اگر می بود در زیر پر بلبلخواندن شعر ‹
- ۵۴شمارهٔ ۵۴هر کسی چیزی ز اسباب جهان برداشته استمن همین دل را ز اسباب جهان برداشتمخواندن شعر ‹
- ۵۵شمارهٔ ۵۵گر نباشد در میان روی تو، از یک آه گرمآب را در دیده آیینه خاکستر کنمخواندن شعر ‹
- ۵۶شمارهٔ ۵۶درین بستانسرا خود را چنان صائب سبک کردمکه رنگ چهره گل را گران پرواز می بینمخواندن شعر ‹
- ۵۷شمارهٔ ۵۷گرچه هر گوشه ای از کنج دهانش گیر استبوسه را چشم به جایی است که من می دانمخواندن شعر ‹
- ۵۸شمارهٔ ۵۸فیضی که گوشه گیر ز عزلت نیافته استاز گوشه های چشم سیاه تو یافتمخواندن شعر ‹
- ۵۹شمارهٔ ۵۹اینجا به خواب غفلت و آنجا به خواب مرگچون مخمل دوخوابه به روی نهالی امخواندن شعر ‹
- ۶۰شمارهٔ ۶۰لنگر نکرده ایم چو گوهر درین محیطاز بوستان دهر چو شبنم گذشته ایمخواندن شعر ‹
- ۶۱شمارهٔ ۶۱سالم از سنگلاخ تن به کناربا همه شیشه جانی آمده امخواندن شعر ‹
- ۶۲شمارهٔ ۶۲بر سینه نعل و داغم بس لاله و گل منتا کی نگه چرانم در باغ و راغ مردم؟خواندن شعر ‹
- ۶۳شمارهٔ ۶۳اگر این رنگ دارد خنده های شرم بیزارشگل این باغ خواهد بر دماغ باغبان خوردنخواندن شعر ‹
- ۶۴شمارهٔ ۶۴چراغ زندگی را می کند مستغنی از روغنزبان خویش چون خورشید بر دیوار مالیدنخواندن شعر ‹