بخش
مطالع صائب
این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۵۱۷ مورد منتشرشده دارد.
- مورد منتشرشده
- ۵۱۷
- صفحه
- ۳۳
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۱شمارهٔ ۱زشت‌رو چون سازد از خود دور خوی زشت را؟لازم افتاده است خوی زشت، روی زشت راخواندن شعر ‹
- ۲شمارهٔ ۲چرخ می‌داند عیار آه پرتأثیر رامی‌توان در زخم دیدن جوهر شمشیر راخواندن شعر ‹
- ۳شمارهٔ ۳چشم صیاد تو ترسانده است چشم ناز رابی‌زبان کرده است سحر غمزه‌ات اعجاز راخواندن شعر ‹
- ۴شمارهٔ ۴چون دریغ از دیده داری حسن ذات خویش رااز چه دادی عرض بر عالم صفات خویش را؟خواندن شعر ‹
- ۵شمارهٔ ۵از دست کار رفته بود پیش، کار مادر برگریز جوش زند نوبهار ماخواندن شعر ‹
- ۶شمارهٔ ۶گردون سنگدل نبود مرد جنگ ماپروای تیغ کوه ندارد پلنگ ماخواندن شعر ‹
- ۷شمارهٔ ۷زد غوطه بس که در تن خاکی روان ماگردید رفته رفته زمین آسمان ماخواندن شعر ‹
- ۸شمارهٔ ۸تا چند نهد روی به رو آن کف پا را؟می ریزم، اگر دست دهد، خون حنا را!خواندن شعر ‹
- ۹شمارهٔ ۹بگذار شود زیر و زبر جسم گران راتا چند عمارت کنی این گور روان را؟خواندن شعر ‹
- ۱۰شمارهٔ ۱۰بیدار کند بانگ نی افسرده دلان رانی صور سرافیل بود مرده دلان راخواندن شعر ‹
- ۱۱شمارهٔ ۱۱کلید فتح بود از دل شکسته گدا رادر گشاده روزی است چشم بسته گدا راخواندن شعر ‹
- ۱۲شمارهٔ ۱۲قرار نیست دمی چون شرار، خرده جان راچه حاجت است به طبل رحیل ریگ روان را؟خواندن شعر ‹
- ۱۳شمارهٔ ۱۳زهی ز روزن داغ تو روشنایی دل‌هاشکست طرف کلاه تو مومیایی دل‌هاخواندن شعر ‹
- ۱۴شمارهٔ ۱۴نیست پروای کدورت دل بی کینه ما رازنگ پیراهن تن می شود آیینه ما راخواندن شعر ‹
- ۱۵شمارهٔ ۱۵گریه مستانه بی‌مِیْ می‌کند ما را خرابسیل بیکارست چون از خود برآرد خانه آبخواندن شعر ‹
- ۱۶شمارهٔ ۱۶از ترحم حسن جولان می‌نماید در نقابساقی از بی‌ظرفی ما می‌کند در باده آبخواندن شعر ‹