بخش
مطالع صائب
این بخش از «دیوان اشعار» صائب است و ۵۱۷ مورد منتشرشده دارد.
- مورد منتشرشده
- ۵۱۷
- صفحه
- ۳۳
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۳۵۴شمارهٔ ۳۵۴بر دل موری درین عبرت سرا غافل مخوردل بخور چندان که می خواهی، ولی بر دل مخورخواندن شعر ‹
- ۳۵۵شمارهٔ ۳۵۵کریم سایل خود را غنی کند یکباردو بار لب نگشاید صدف به ابر بهارخواندن شعر ‹
- ۳۵۶شمارهٔ ۳۵۶یکی هزار شود داغ در دل افگارزمین سوخته، جان می دهد به تخم شرارخواندن شعر ‹
- ۳۵۷شمارهٔ ۳۵۷ندیده ایم به جز ماه روزه ماه دگرکه از تمام بود ناقصش مبارک تر!خواندن شعر ‹
- ۳۵۸شمارهٔ ۳۵۸با چهره شکسته و با چشم اشکبارته جرعه خزانم و سرجوش نوبهارخواندن شعر ‹
- ۳۵۹شمارهٔ ۳۵۹سامان دهر را همه اسباب غم شمارهر چیز کز تو فوت شود مغتنم شمارخواندن شعر ‹
- ۳۶۰شمارهٔ ۳۶۰در دیده ها اگر چه بود راه هند دورنزدیکتر بود ز در خانه صدور!خواندن شعر ‹
- ۳۶۱شمارهٔ ۳۶۱مخور فریب محبت ز ناله همه کسمشو چو شیشه می هم پیاله همه کسخواندن شعر ‹
- ۳۶۲شمارهٔ ۳۶۲برنیایی خوش به اهل فکر، ناخوش هم مباشگر سخن کش نیستی باری سخن کش هم مباشخواندن شعر ‹
- ۳۶۳شمارهٔ ۳۶۳یک سر مو منت از اخوان کم فرصت مکشگر به چه باید فتاد از چشم خود منت مکشخواندن شعر ‹
- ۳۶۴شمارهٔ ۳۶۴از ته دل نیست از همصحبتان رنجیدنشمی دهد یاد از پشیمانی به تمکین رفتنشخواندن شعر ‹
- ۳۶۵شمارهٔ ۳۶۵یار گندم‌گون جوی نگذاشت در من عقل و هوشخرمنم را سوخت این گندم‌نمای جوفروش!خواندن شعر ‹
- ۳۶۶شمارهٔ ۳۶۶در کهنسالی نیفتد کافر از سامان خویش!کز تهیدستی چنار آتش زند در جان خویشخواندن شعر ‹
- ۳۶۷شمارهٔ ۳۶۷حسن هیهات است بردارد نظر از روی خویشگل ز شبنم می نهد آینه بر زانوی خویشخواندن شعر ‹
- ۳۶۸شمارهٔ ۳۶۸صنوبر قامتی کز خاک می روید گرفتارشخیابان می کشد چون سرو قد از شوق رفتارشخواندن شعر ‹
- ۳۶۹شمارهٔ ۳۶۹در آن محفل که برخیزد نقاب از روی گلپوششسپند از جای خود برخاستن گردد فراموششخواندن شعر ‹