امروز ناز عذر جفاهای رفته خواست
عذری که او نخواست، تبسم ، نهفته خواست
۱من بندهٔ نگه که به سد شرح و بسط گفت
حرف عنایتی که تبسم، نگفته خواست
۲از نوک غمزه سفته شد و خوب سفته شد
درهای راز هم که نگاهش نسفته خواست
۳لطف آمد و تلافی سد ساله می‌کند
خشم ارچه کرد هر چه در این یک دو هفته خواست
۴بارد به وقت خود همه باران التفات
ابر عنایتی که ریاضی شکفته خواست
۵دل را نوید کاتش خوی تو پاک سوخت
خار و خسی کش از سر آن کوی رفته خواست
۶شکر خدا را که مرد به بیداری فراق
وحشی کسی که دیدهٔ بخت تو خفته خواست
۷
