جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـرمدیوان شمس

ظلت به مقتنیا مرتزقا مجتنیا

نخله خلد نبتت وسط ریاض و ارم

واژهٔ قافیهقافیه: ـرمغزلیات

شرم می‌آیدم از طوف درش هیچ مپرس

عرفی چند به احرام وصو می‌ارم

واژهٔ قافیهردیف: داردقافیه: ـمدیوان شمس

آن عشق که از پاکی از روح حشم دارد

بشنو که چه می‌گوید بنگر که چه دم دارد

واژهٔ قافیهقافیه: ـمدیوان شمس

در نقش بی‌نقشی ببین هر نقش را صد رنگ و بو

در برگ بی‌برگی نگر هر شاخ را باغ ارم

واژهٔ قافیهردیف: باشمقافیه: ـمدیوان شمس

تو خود دانی که من بی‌تو عدم باشم عدم باشم

عدم خود قابل هست است از آن هم نیز کم باشم

واژهٔ قافیهقافیه: ـمدیوان شمس

گر به گرگی برسم یوسف مه روی شود

در چهی گر بروم گردد چه باغ ارم

واژهٔ قافیهقافیه: ـمدیوان شمس

از رخ آن یوسف شد قعر چاه

روشن و فرخنده چو باغ ارم

واژهٔ قافیهردیف: لا اله الا اللهقافیه: ـمدیوان شمس

زهی لواء و علم لا اله الا الله

که زد بر اوج قدم لا اله الا الله

واژهٔ قافیهردیف: بودیقافیه: ـمدیوان شمس

گرم سیم و درم بودی مرا مونس چه کم بودی

وگر یارم فقیرستی ز زر فارغ چه غم بودی

واژهٔ قافیهردیف: راقافیه: ـمدیوان اشعار

از زخم زبان نیست گزیر اهل رقم را

بی چاک که دیده است گریبان قلم را؟

واژهٔ قافیهردیف: نامحرم استقافیه: ـمدیوان اشعار

در حریم سینه عشاق، غم نامحرم است

در نزاکت خانه آیینه، دم نامحرم است

واژهٔ قافیهردیف: می داشته استقافیه: ـمدیوان اشعار

سینه تنگی دو عالم درد و غم می داشته است؟

نیم جانی این قدر ظرف ستم می داشته است؟