جست‌وجو در اشعار

هم‌قافیهقافیه: ـایندشمختارنامه

نفست چه کند چو بند نگشایندش

با ره که شود که راه ننمایندش

هم‌قافیهقافیه: ـندشدیوان اشعار

خجل است سرو بستان برِ قامت بلندش

همه صیدِ عقل گیرد، خَمِ زلف چون کمندش

هم‌قافیهردیف: تو کنیقافیه: ـندشدیوان شمس

کی پست شود آنکه بلندش تو کنی

شادان بود آنجا که نژندش تو کنی

هم‌قافیهردیف: راقافیه: ـندشدیوان اشعار

به عزم صید چین سازد چو زلف صیدبندش را

رم آهو به استقبال می آید کمندش را

هم‌قافیهردیف: کنندقافیه: ـندشدیوان اشعار

با دهان تلخ، ناکامی که خرسندش کنند

تلخکامان کام شیرین از شکر خندش کنند

هم‌قافیهردیف: میسوختقافیه: ـندشمختارنامه

دل دوش ز لعلِ همچو قندش میسوخت

جان نیز ز زلفِ چون کمندش میسوخت

هم‌قافیهقافیه: ـندشغزلیات

فریاد جهان سوخت نفس سعی ‌کمندش

تا سرمه رسانید به مژگان بلندش

هم‌قافیهردیف: مراقافیه: ـندشدیوان اشعار

من به ری عزم خراسان داشتم

ز آن که جان بود آرزومندش مرا

هم‌قافیهقافیه: ـدشدیوان شمس

الحذر از عشق حذر هر کی نشانی بودش

گر بستیزد برود عشق تو برهم زندش

هم‌قافیهقافیه: ـدشدیوان شمس

بر ملک نیست نهان حال دل و نیک و بدش

نفس اگر سر بکشد گوش کشان می‌کشدش