جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـخاستمختارنامه

نادیده ترا دیدهٔ من دل برخاست

وز سوز فرونشست و خاکستر خاست

واژهٔ قافیهقافیه: ـاستدیوان شمس

آن آتش شهوت که چو صاف و ساده است

بنگر چه نگاران که از آن آتش خاست

واژهٔ قافیهقافیه: ـاستدیوان شمس

جان نعره می‌زند که زهی عشق آتشین

کاب حیات دارد با تو نشست و خاست

واژهٔ قافیهقافیه: ـاستدیوان شمس

خلق چو مرغابیان زاده ز دریای جان

کی کند این جا مقام مرغ کز آن بحر خاست

واژهٔ قافیهردیف: دیدهقافیه: ـاستدیوان شمس

ای دیده راست راست دیده

چون دیده تو کجاست دیده

واژهٔ قافیهقافیه: ـاستدیوان اشعار

این غزل صائب مرا از فیض مولانای روم

از زبان خامه شکرفشان بی خواست خاست

واژهٔ قافیهردیف: با که بتوانم گفتقافیه: ـاستمختارنامه

این سوز که خاست با که بتوانم گفت

وین واقعه راست با که بتوانم گفت

واژهٔ قافیهقافیه: ـاستمختارنامه

برخیز که آن زمان که بنشستی راست

چه سود که نانشسته بر باید خاست

واژهٔ قافیهقافیه: ـاستمختارنامه

گر عفو کنی به لطف جرمی که مراست

آسان ز سرِ وجود برخواهم خاست

واژهٔ قافیهقافیه: ـاستمختارنامه

شوقی که مرا در طلب روی تو خاست

گر برگویم به صد زبان ناید راست

واژهٔ قافیهقافیه: ـاستمختارنامه

هر کو گهر وصل تو در خواهد خواست

اول قدم از دو کون بر باید خاست

واژهٔ قافیهقافیه: ـاستمختارنامه

شمع‌ آمد و گفت: بر نمیباید خاست

تا پیش تو سرگذشت برگویم راست