جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـدمیدیوان اشعار

مردی، چرا شوی به در عامه طفل‌وار

شیری، چرا کنی ز سر لابه سگ دمی

واژهٔ قافیهقافیه: ـمیغزلیات

چشم آسایش که دارد از سپهر تیزرو؟

ساقیا جامی به من ده تا بیاسایم دمی

واژهٔ قافیهقافیه: ـمیغزلیات

حدیثِ چون و چرا دردِ سر دهد ای دل

پیاله گیر و بیاسا ز عمرِ خویش دمی

واژهٔ قافیهردیف: بفروشیمقافیه: ـمیدیوان اشعار

ما حاصل عمری به دمی بفروشیم

صد خرمن شادی به غمی بفروشیم

واژهٔ قافیهردیف: بیش نماندقافیه: ـمیدیوان شمس

از لشکر صبرم علمی بیش نماند

وز هرچه مرا بود غمی بیش نماند

واژهٔ قافیهقافیه: ـمیدیوان شمس

الا هات حمرا کالعندم

کانی ما زجتها عن دمی

واژهٔ قافیهقافیه: ـمیدیوان شمس

آدمیی، آدمیی، آدمی

بسته دمی، زانک نهٔ آن دمی

واژهٔ قافیهردیف: ستقافیه: ـمیرباعیات

ترکیب طبایع چو به کام تو دمی‌ست

رو شاد بِزی اگر چه بر تو ستمی‌ست

واژهٔ قافیهردیف: استقافیه: ـمیترانه‌های خیام (صادق هدایت)

شادی بطلب که حاصلِ عمر دمی است

هر ذرّه ز خاکِ کیقُبادی و جَمی است

واژهٔ قافیهردیف: استقافیه: ـمیدیوان اشعار

هر زمان در شهر بند عقل، سور و ماتمی است

جز جهان عشق نبود گر جهان بی غمی است

واژهٔ قافیهردیف: که هستقافیه: ـمیدیوان اشعار

دلبستگی است مادر هر ماتمی که هست

می زاید از تعلق ما، هر غمی که هست

واژهٔ قافیهردیف: هستقافیه: ـمیدیوان اشعار

هر خال ترا زیر نگین ملک جمی هست

در هر شکن زلف تو بیت الصنمی هست