جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهردیف: نمی شود آخرقافیه: ـیدندیوان اشعار

صفای یار به دیدن نمی شود آخر

گلی است این که به چیدن نمی شود آخر

واژهٔ قافیهردیف: رفتقافیه: ـیدنغزلیات

ازین بساط‌کسی داغ آرمیدن رفت

که با وجود نفس غافل ازتپیدن رفت

واژهٔ قافیهردیف: شکست و ریختقافیه: ـانغزلیات

شب‌گریه‌ام به‌ آن همه سامان ‌شکست ‌و ریخت

کز هر سرشک شیشه‌‌ی‌ توفان شکست و ریخت

واژهٔ قافیهردیف: گردیدقافیه: ـانغزلیات

توان اگر همه دور آن آسمان گردید

به‌گرد خواهش یک دل نمی‌توان‌گردید

واژهٔ قافیهقافیه: ـندیوان اشعار

خونت به گلو رساد چون ...س

رویت به قفا گشاد چون ...ن

هم‌قافیهردیف: شدقافیه: ـنرباعیات

هر دوست که دَم زد زِ وفا، دشمن شد

هر پاک‌رُوی که بود، تَردامن شد

هم‌قافیهقافیه: ـنقطعات

سَروَرِ اَهلِ عَمایِم، شمعِ جمعِ انجمن

صاحبِ صاحب‌قَران، خواجه قوام‌الدین حَسَن

هم‌قافیهردیف: درکشقافیه: ـنرباعیات

ای دوست دل از جفای دشمن درکش

با روی نکو شراب روشن درکش

هم‌قافیهردیف: از لب جامقافیه: ـنرباعیات

لب باز مگیر یک زمان از لب جام

تا بستانی کام جهان از لب جام

هم‌قافیهردیف: پروردهقافیه: ـنرباعیات

ای سایهٔ سنبلت سمن پرورده

یاقوت لبت درّ عدَن پرورده

هم‌قافیهردیف: باشدقافیه: ـنغزلیات

خوش است خلوت اگر یار یارِ من باشد

نه من بسوزم و او شمعِ انجمن باشد

هم‌قافیهردیف: نمی‌کندقافیه: ـنغزلیات

سروِ چَمانِ من چرا میلِ چمن نمی‌کند؟

همدمِ گل نمی‌شود، یادِ سَمَن نمی‌کند