جست‌وجو در اشعار

هم‌قافیهقافیه: ـوییغزلیات

مِی خواه و گُل‌اَفشان کن، از دَهر چه می‌جویی؟

این گفت سَحرگَه گُل، بلبل! تو چه می‌گویی؟

هم‌قافیهقافیه: ـوییدیوان اشعار

ای ولوله عشق تو بر هر سر کویی

روی تو ببرد از دل ما هر غم رویی

هم‌قافیهقافیه: ـوییدیوان اشعار

ای خسته دلم در خم چوگان تو گویی

بی‌فایده‌ام پیش تو چون بیهده گویی

هم‌قافیهقافیه: ـوییدیوان اشعار

چه جرم رفت که با ما سخن نمی‌گویی

جنایت از طرف ماست یا تو بدخویی

هم‌قافیهقافیه: ـوییدیوان اشعار

کدام کس به تو ماند که گویمت که چون اویی؟

ز هر که در نظر آید گذشته‌ای به نکویی

هم‌قافیهردیف: بودقافیه: ـوییدیوان شمس

صرفه مکن صرفه مکن صرفه گدارویی بود

در پاکبازان ای پسر فیض و خداخویی بود

هم‌قافیهردیف: توقافیه: ـوییدیوان شمس

در کوی خیال خود چه می‌پویی تو

وین دیده به خون دل چه می‌شویی تو

هم‌قافیهقافیه: ـوییدیوان شمس

گفتی که تو دیوانه و مجنون خویی

دیوانه توی که عقل از من جویی

هم‌قافیهقافیه: ـوییدیوان شمس

بیا ای عارف مطرب چه باشد گر ز خوش خویی

چو شعری نور افشانی و زان اشعار برگویی

هم‌قافیهقافیه: ـوییدیوان شمس

کجا شد عهد و پیمانی که می‌کردی نمی‌گویی

کسی را کو به جان و دل تو را جوید نمی‌جویی

هم‌قافیهقافیه: ـوییدیوان شمس

ای دل به ادب بنشین برخیز ز بدخویی

زیرا به ادب یابی آن چیز که می‌گویی

هم‌قافیهقافیه: ـوییدیوان شمس

چون سوی برادری بپویی

باید که نخست رو بشویی