جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـیددیوان شمس

شب مرد و زنده گشت‌ حیات است بعد مرگ

ای غم بکش مرا که حسینم‌، توی یزید

واژهٔ قافیهردیف: شودقافیه: ـیددیوان شمس

هر آن نوی که رسد سوی تو قدید شود

چو آب پاک که در تن رود پلید شود

واژهٔ قافیهردیف: تو خوش استقافیه: ـیدمختارنامه

پروانه به شمع گفت: عیدِ تو خوش است

قربانم کن که من یزیدِ تو خوش است

هم‌قافیهقافیه: ـیزیددیوان اشعار

هنگام صبوح آمد ای هم نفسان خیزید

یاران موافق را از خواب برانگیزید

هم‌قافیهقافیه: ـیدقطعات

دل مَنِه بر دُنیی و اسبابِ او

زآن‌که از وی، کَس وفاداری ندید

هم‌قافیهقافیه: ـیدرباعیات

از چرخ به هر گونه همی دار امید

وز گردش روزگار می‌لرز چو بید

هم‌قافیهقافیه: ـیدغزلیات

اگر به بادهٔ مُشکین دلم کشد، شاید

که بویِ خیر ز زهدِ ریا نمی‌آید

هم‌قافیهقافیه: ـیدغزلیات

جهان بر ابرویِ عید از هِلال وَسمه کشید

هِلال عید در ابرویِ یار باید دید

هم‌قافیهقافیه: ـیدغزلیات

رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید

وظیفه گر برسد، مصرفش گُل است و نَبید

هم‌قافیهقافیه: ـیدغزلیات

ابرِ آذاری برآمد بادِ نوروزی وزید

وَجهِ مِی می‌خواهم و مُطرب، که می‌گوید رسید؟

هم‌قافیهقافیه: ـیدمواعظ

گر تیر جفای دشمنان می‌آید

دلتنگ مشو که دوست می‌فرماید

هم‌قافیهقافیه: ـیدمواعظ

هرکس به نصیب خویش خواهند رسید

هرگز ندهند جای پاکان به پلید