جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۸٬۸۵۵ نتیجه برای «گه» · صفحهٔ ۱۱۱ از ۷۳۸
- شمارهٔ ۲۰۶ - این مرثیه را از زبان قرة العین امیر رشید فرزند خود گوید خاقانی شروانیمن چو گل خون به دهان آمده و تشنه لبمبر گل تشنه گه ژاله هوائید همه
- قصیدهٔ شمارهٔ ۶ - در ستایش میرمیران وحشی بافقیگو خسک ریشه در آن دیده فرو بر که چو یارپا از آنجا بکشد سیرگه اغیار است
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۰ - در ستایش میرمیران وحشی بافقیور شود روز بداندیش تو شب را نایبهمه در شب گذرد تا به گه روز قیام
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۹ - قصیده وحشی بافقیپس آن گه شترها کنی پیش هر یکبه صحرا فرستی پی ساربانی
- بخش ۳۱ - در افزونی محبت فرهاد و شور عشق او در فراق شیرین وحشی بافقیعجب دردیست خو با کام کردنبه نا گه زهر غم در جام کردن
- بخش ۲۸ - حکایت پادشاه غور با روستایی سعدی شیرازیسواران همه شب همی تاختندسحرگه پی اسب بشناختند
- سی و یکم جلال الدین محمد مولویپدر عقلست اگر پوری وگرنه چغد رنجوریچرا تو زین پدر دوری؟ گه از شوخی گه از عاقی
- بخش ۱۱۳ - ذکر آن پادشاه که آن دانشمند را به اکراه در مجلس آورد و بنشاند ساقی شراب بر دانشمند عرضه کرد ساغر پیش او داشت رو بگردانید و ترشی و تندی آغاز کرد شاه ساقی را گفت کی هین در طبعش آر ساقی چندی بر سرش کوفت و شرابش در خورد داد الی آخره جلال الدین محمد مولویبسرشد گاهیش نرم و گه درشتزو بر آرد چاق چاقی زیر مشت
- بخش ۱۵ - فروختن صوفیان بهیمهٔ مسافر را جهت سماع جلال الدین محمد مولویگاه دست‌افشان قدم می‌کوفتندگه به سجده صفه را می‌روفتند
- بخش ۶۹ - باز دادن شاه گنج‌نامه را به آن فقیر کی بگیر ما از سر این برخاستیم جلال الدین محمد مولویبر کف من نه شراب آتشینوانگه آن کر و فر مستانه بین
- بخش ۱۱ ابوالقاسم فردوسیوزان جایگه تنگ بسته کمربیامد پر از کینه و جنگ سر
- بخش ۶ ابوالقاسم فردوسیهم آنگه ز بغداد بیرون شدندسوی رزم جستن به هامون شدند