جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۸٬۴۴۳ نتیجه برای «غم» · صفحهٔ ۱۴۳ از ۷۰۴
- بخش ۱۰۱ - در معنی این حدیث کی اغتنموا برد الربیع الی آخره جلال الدین محمد مولویبر دل عاقل هزاران غم بودگر ز باغ دل خلالی کم شود
- بخش ۸۸ - بیان آنک عهد کردن احمق وقت گرفتاری و ندم هیچ وفایی ندارد کی لو ردوالعادوا لما نهوا عنه و انهم لکاذبون صبح کاذب وفا ندارد جلال الدین محمد مولویآن ندم از ظلمت غم بست بارپس کلام اللیل یمحوه النهار
- بخش ۶ - در آفرینشِ ماه ابوالقاسم فردوسیپَدید آید آنگاه باریک و زَردچو پُشتِ کسی کو غَمِ عشق خْوَرد
- غزل شمارهٔ ۱۶ صائبلطف قیل صهبای روشن ایله ای ماهِ تمامبایرام آیی ایله گیل غمدن بوکولموش کونلومی
- غزل شمارهٔ ۴۳ صائببادهٔ روشن علاجِ ظلمتِ غم می‌کندمی‌شکافد تیغ برق از هم سحابِ تلخ را
- غزل شمارهٔ ۴۸ صائبحاجتِ پا سنگ نبود، سنگ چون باشد تمامبر غمِ خود چند افزایی غمِ اولاد را
- غزل شمارهٔ ۸۸ صائبمیبرد غم ره به سر‌وقتِ دلِ ما بی‌دلیلابرِ نیسان می‌شناسد خانه‌خواهِ خویش را
- غزل شمارهٔ ۹۳ صائبآسانسیران نمی‌بینند صائب زیرِ پانیست پروای غمِ رویِ زمین عشاق را
- غزل شمارهٔ ۱۲۹ صائبمیکنم در جرعهٔ اول سبکبارش ز غمچون سبو هر کس که بارِ دوش می‌سازد مرا
- غزل شمارهٔ ۱۶۵ صائبنیست بی داغ جنون صائب دل غم دیده امهیچ کس بی گل ندارد یاد، بستان مرا
- غزل شمارهٔ ۱۷۵ صائبشورش مجنون من از کوه غم ساکن نشدکی تواند داد سنگ کودکان تسکین مرا؟
- غزل شمارهٔ ۱۸۲ صائبچون فَلاخَن کز وصالِ سنگ دست‌افشان شودمی‌دهد رطلِ گران از غم سبکباری مرا